مرداي واقعي...

مرداي واقعي شبيه کتابا و فيلما نيستن

اونا عاشق نميشن

اونا حامي نيستن

اونا مهربون نيستن

اونا مسئوليت پذير نيستن

مرداي واقعي نگران زنشون نميشن

مرداي واقعي زن و زندگيشون اولويتشون نيست

مرداي واقعي نعره ها و داداشون رو نگه ميدارن براي وقتايي که لباست تنگه نه براي وقتايي که نياز به حامي داري

مرداي واقعي حال آدمو بهم ميزنن

مرداي واقعي هي ميپرسن خوب چي کار کنم

مرداي واقعي عقل ندارن که بفهمن چي کار بايد بکنن

مرداي واقعي وقتي ننه اشون ازشون تعريف ميکنه انگار به خر کيت کت داده باشن حال ميکنن

مرداي واقعي ميتونن تو يه لحظه شما و بچه ها رو ول کنن و برن

مرداي واقعي اونايين که آدم از ترسشون نميتونه مريض بشه

اونايي که آدم مطمئنه حتي اگه سرطان بگيره يه سرم بهش نميزنن

خلاصه شايد که نه حتما زناي واقعي هم حال آدم رو بد ميکنن

بس که راحت خر ميشن

بس که خرن

بس که...

براي خودم دلم ميسوزه...

براي زنا دلم ميسوزه

پ ن: اصلا برام مهم نيست که متنم منصفانه نيست مگه دنيا منصفانه است؟

مگه من اونقدري که عشق ميدم عشق ميگيرم؟

روزهاي من به روايتي ديگر...